Fietsenaar....ergens

Rustdag in Resadiye

Dat gastvrijheid ver kan gaan in Turkije was mij al bekend. Maar wat is nog gastvrijheid als je een wandelende portemonee achter je aan hebt lopen? Ik breek mijn hoofd erover en begrijp er weinig van. Dat bij de oudere mannen in een theesalon gratis thee is te krijgen, oke. Of bij iemand thuis te gast zijn en niets hoeven te betalen, ik kan me er wat bij voorstellen.  Maar dit? De man was vroeger leraar begrijp ik uit zijn twee woorden Frans. Hij wees me de weg naar het hotel, althans dat dacht ik. Maar het was geen hotel. Een overnachtingsplek voor leraren van buiten de stad of zoiets zal het zijn geweest. En betalen? 'Para yok!' Geen geld! Iets met 8000 huizen deed ie ook. Onroerend goed? Dan zal hij zal geld in overvloed hebben gehad. En ondanks dat ik al een ontbijt achter de kiezen had, nam hij me mee voor een tweede. En 's middags liep ik hem weer tegen het lijf, weer naar het restaurant. En 's avonds? Opnieuw! Internet? Hij wees me de weg en had al geregeld dat het weer voor zijn rekening kwam. Het leek alsof ik iets vreselijk goeds had begaan, zijn leven gered of zo. Maar enkel tien minuten converseren gingen eraan vooraf. Tien minuten met standaard vragen beantwoorden die ik zonder het Turks te verstaan zo wel kon raden. Waar kom je vandaan? Hoe heet je? Wat is je beroep? Je leeftijd? Niets meer dan dat. Gelukkig kreeg ik dan nog zijn adres, zodat ik dan tenminste nog een kaartje kan sturen. Mensen met geld teveel, zo gis ik, komen er op latere leeftijd achter dat het ze niet het geluk heeft opgeleverd dat ze vooraf hadden verwacht. En als vreemdelingen ontmoeten een soort nationale sport is in Turkije, zal hij het tot in het extreme beoefenen. Maar of ik er gelukkiger van geworden ben? Eerlijk gezegd, nee niet echt. De enige reden dat ik alles accepteerde was omdat het de man leek te plezieren, al kon ik ook dat heel moelijk ontdekken.

Reacties

Reacties

Blanche

ReÅŸadiye?.....daar waren wij ook. :>

Rust ze!!

Ramon

Hallo Harry je bent al lekker op geschoten zie ik, het gaat de laatste tijd lekker na de tegenslagen van het begin. Nou ik je weer volgen nog een fijne reis tot in china.

Groeten Ramon

Rena

Hi Harry,

Mensen doen van alles in het leven om hetgeen scheef gegaan is weer recht te krijgen of in ieder geval een poging daartoe.
Het betreft een ziel die daar oog voor heeft.

Groet, Rena

Iemand waar jij mee naar de fietsherstelcursus mee bent gereden ;>

Hee Harry,

Even anoniem, ge weet nooit maar niet welke werkgever er meeleest. D en B hebben net besloten dat ze de pot op kunnen met de ophoging van de pensioenleeftijd. We nemen het binnenkort wel op die vrije tijd. En we refereerden beiden in koor jouw artikel in de laatste Wereldfietser.

Da wilden we even kwijt

Groeten D en B!!!

Iemand waar jij mee naar de fietsherstelcursus mee bent gereden ;>

O ja vergeten....het gaat om een jaar verlof om te fietsen!

Big brother

In Turkije werken er mensen, als ze niet werkloos zijn 7 dagen per week, 12 uur per dag. Vakantie? Geen denken aan, kunnen ze niet betalen. En jullie dan zomaar een jaar fietsen? Je moet maar durven.

Piet Hellinga

Super Harry wat jij allemaal meemaakt en zie van de wereld.

En wij maar puffen op ons kantoortje.

Ik ga volgende week naar Frankrijk ook maar weer eens fietsen.

Fietsplezier, Piet

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!